Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Łęczycy

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

dnia 5 września 2023 r.

Sąd Rejonowy w Łęczycy, I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Wojciech Wysoczyński

Protokolant: staż. A. S.

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2023 r. w Ł.

w sprawie z powództwa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (...) Spółka komandytowa z siedzibą w M.

przeciwko E. P.

o zapłatę

zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 18.530,51 zł (osiemnaście tysięcy pięćset trzydzieści złotych 51/100) wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie liczonymi od dnia 22 grudnia 2022 roku do dnia zapłaty oraz kwotę 7.017 zł (siedem tysięcy siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty.

Sędzia Wojciech Wysoczyński

UZASADNIENIE

W dniu 8 maja 2023 r. powódka (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (...) spółka komandytowa z siedzibą w M. wniosła przeciwko pozwanej E. P. w elektronicznym postępowaniu upominawczym powództwo o zasądzenie kwoty 18.530,51 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie naliczanymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, ponadto wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów procesu / pozew w EPU k. 42-43/.

W dniu 16 stycznia 2023 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wydał w sprawie nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, który następnie utracił moc w całości, na skutek wniesienia przez pozwaną sprzeciwu.

Postanowienie o umorzeniu postępowania zostało wydane w dniu 14 lutego 2023 roku /nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, sprzeciw, postanowienie k.42-44 /.

Pozwem z dnia 8 maja 2023 r. powódka, reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika wniosła o zasądzenie od pozwanej kwoty 18.530,51 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie naliczanymi od dnia wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym do dnia zapłaty; ponadto wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych i kosztów poniesionych przez powoda w elektronicznym postępowaniu upominawczym / pozew k. 3-4/.

W odpowiedzi na pozew, pozwana wniosła o oddalenie powództwa. Pozwana przyznała, że zaciągnęła zobowiązanie dochodzone pozwem. Nie kwestionowała żądania co do wysokości. Wniosła o rozłożenie należności dochodzonej pozwem na raty / odpowiedź na pozew k. 58/.

Sąd Rejonowy ustalił:

Pozwana E. P. za pośrednictwem platformy internetowej zawarła w dniu 11 lipca 2022 roku z poprzednikiem prawnym powoda (...) Spółka z o.o. z siedzibą w B. umowę pożyczki refinansującej nr. (...). Na podstawie przedmiotowej umowy pożyczkodawca zobowiązał się spłacić zobowiązanie pozwanej zaciągnięte uprzednio u (...) Spółka z o.o. Spłata zobowiązania objęła spłatę kwoty pożyczki oraz prowizji należnej (...) Spółka z o.o w terminie spłaty zobowiązania. Kwota udzielonej pożyczki wyniosła 17.032,04 złote. Pozwana zobowiązała się spłacić kwotę pożyczki w wysokości 17.233,62 złote w terminie do dnia 10 sierpnia 2022 roku.

W umowie strony uzgodniły, że pożyczkodawca nalicza odsetki kapitałowe od kwoty pożyczki od dnia zawarcia umowy pożyczki do dnia wyznaczonego jako termin spłaty pożyczki. Odsetki kapitałowe naliczone są za każdy dzień w wysokości dwukrotności sumy stopy referencyjnej NBP, tj. dwukrotności odsetek ustawowych wskazanych w art. 359 § 2 k.c. ( odsetki maksymalne ). Odsetki zwiększają sumę zadłużenia z tytułu pożyczki i spłacane są łącznie z kwotą pożyczki w terminie spłaty. W umowie strony uzgodniły, że jeżeli całość lub część kwoty do spłaty nie zostanie zwrócona w terminie spłaty pożyczkodawca, jest uprawiony do naliczania odsetek za opóźnienie w wysokości dwukrotności sumy stopy referencyjnej NBP, tj. dwukrotności odsetek ustawowych wskazanych w art. 359 § 2 k.c. ( odsetki maksymalne za opóźnienie ).

Strona pozwana nie wywiązała się z przyjętego na siebie zobowiązania i mimo upływu terminu zwrotu kwoty pożyczki powiększonej o umowne odsetki nie uiściła na rzecz wierzyciela pierwotnego płatności w sposób przewidziany we wspomnianej umowie.

W dniach 17 sierpnia 2022 roku i 25 sierpnia 2022 roku, (...) Spółka z o.o. z siedzibą w B. wezwała pozwaną do zapłaty kwoty wynikających z umowy pożyczki z dnia 11 lipca 2022 roku nr. nr. (...) wezwanie k. 29 i k. 30 wraz z dowodami nadania k.26 i k.27/.

W dniu 16 września 2022 roku (...) Spółka z o.o. z siedzibą w B. zawarła z (...) z siedzibą wE. umowę cesji wierzytelności nr. (...). W wyniku przedmiotowej umowy cedent dokonał odpłatnego przelewu wierzytelności na cesjonariusza. Przedmiotem cesji była między innymi wierzytelność przysługująca (...) Spółka z o.o. z siedzibą w B. wobec E. P., a wynikająca z umowy pożyczki z dnia 11 lipca 2022 roku nr. nr. (...) bezsporne, umowa k. 9-10/.

W dniu 21 września 2022 roku, (...) z siedzibą w E. zawiadomiła pozwaną o umowie cesji wierzytelności z dnia 16 września 2022 roku, oraz wezwała pozwaną do zapłaty kwoty wynikającej z umowy pożyczki z dnia 11 lipca 2022 roku nr. nr. (...) wezwanie k. 31 i k. 35 wraz z dowodami nadania k.28/.

W dniu 6 grudnia 2022 roku, (...) z siedzibą w E. zawarła z (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (...) spółka komandytowa z siedzibą w M. umowę przelewu wierzytelności w na podstawie której cedent przeniósł na cesjonariusza ( powoda ) własność wierzytelności w rozumieniu art. 509 k.c. a cesjonariusz przedmiotowe wierzytelności nabył. Przedmiotem cesji była między innymi wierzytelność przysługująca (...) Spółka z o.o. z siedzibą w B. wobec E. P., a wynikająca z umowy pożyczki z dnia 11 lipca 2022 roku nr. nr. (...) bezsporne, umowa k. 11-14 i k. 22/.

W dniu 20 grudnia 2022 roku, (...) w (...) oświadczyła, że (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (...) spółka komandytowa z siedzibą w M. dokonała zapłaty ceny sprzedaży wierzytelności określnych w umowie z dnia 6 grudnia 2022 roku / oświadczenie k. 19/.

W dniu 23 grudnia 2022 roku, (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (...) spółka komandytowa z siedzibą w M. zawiadomiła pozwaną o umowie cesji wierzytelności z dnia 6 grudnia 2022 roku, oraz wezwała pozwaną do zapłaty kwoty wynikającej z umowy pożyczki z dnia 11 lipca 2022 roku nr. nr. (...)wezwanie k. 8/.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dowodów z dokumentów, których prawdziwość i rzetelność sporządzenia nie budziła wątpliwości Sądu.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Powództwo było zasadne i zasługiwało na uwzględnienie.

Wprawdzie pozwana w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa, jednakże w uzasadnieniu swojego stanowiska procesowego nie kwestionowała żądania pozwu co do zasady i wysokości. Wniosła o rozłożenie należności dochodzonej pozwem na raty.

Umowa pożyczki stanowiąca podstawę faktyczną roszczeń powódki została zawarta bez jednoczesnej obecności obu stron, przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość. Taka forma zawarcia umowy była zgodna z art. 2 ust. 4 Ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 344) stanowiącym, iż świadczenie usługi drogą elektroniczną to wykonanie usługi świadczonej bez jednoczesnej obecności stron (na odległość), poprzez przekaz danych na indywidualne żądanie usługobiorcy, przesyłanej i otrzymywanej za pomocą urządzeń do elektronicznego przetwarzania, włącznie z kompresją cyfrową, i przechowywania danych, która jest w całości nadawana, odbierana lub transmitowana za pomocą sieci telekomunikacyjnej w rozumieniu ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne.

W zawartej umowie pożyczki pozwana zobowiązała się spłacić kwotę pożyczki w wysokości 17.233,62 złote w terminie do dnia 10 sierpnia 2022 roku.

W umowie strony uzgodniły, że pożyczkodawca nalicza odsetki kapitałowe od kwoty pożyczki od dnia zawarcia umowy pożyczki do dnia wyznaczonego jako termin spłaty pożyczki. Odsetki kapitałowe naliczone są za każdy dzień w wysokości dwukrotności sumy stopy referencyjnej NBP, tj. dwukrotności odsetek ustawowych wskazanych w art. 359 § 2 k.c. ( odsetki maksymalne ). Odsetki zwiększają sumę zadłużenia z tytułu pożyczki i spłacane są łącznie z kwotą pożyczki w terminie spłaty. W umowie strony uzgodniły, że jeżeli całość lub część kwoty do spłaty nie zostanie zwrócona w terminie spłaty pożyczkodawca, jest uprawiony do naliczania odsetek za opóźnienie w wysokości dwukrotności sumy stopy referencyjnej NBP, tj. dwukrotności odsetek ustawowych wskazanych w art. 359 § 2 k.c. ( odsetki maksymalne za opóźnienie ).

Strona pozwana nie wywiązała się z przyjętego na siebie zobowiązania i mimo upływu terminu zwrotu kwoty pożyczki powiększonej o umowne odsetki nie uiściła na rzecz wierzyciela pierwotnego płatności w sposób przewidziany we wspomnianej umowie.

Zgodnie z art. 353 § 1 k.c. zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Ponadto zgodnie z art. 354 § 1 k.c. dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeżeli istnieją w tym zakresie ustalone zwyczaje - także w sposób odpowiadający tym zwyczajom. Pozwana ciążącego na niej obowiązku nie spełniła, a w związku z czym powództwo było zasadne.

Na zasądzoną sumę złożyły się:

- niespłacony kapitał w kwocie 7.032,04 złote;

- niespłacone odsetki kapitałowe maksymalne naliczone przez pożyczkodawcę od kwoty udostępnionego kapitału od dnia zawarcia umowy do dnia wymagalności pożyczki w kwocie 200,61 złotych;

- niespłacone odsetki umowne za opóźnienie w wysokości dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie naliczone zgodnie z zawartą umową pożyczki od pozostałej do spłaty kwoty pożyczki od dnia następującego po dniu wymagalności pożyczki do dnia wyceny wierzytelności będącej przedmiotem umowy przelewu wierzytelności na powoda dokonanej wg. stanu na dzień 24.11 2022 r., które zostały nabyte przez powoda w ramach umowy cesji w kwocie 989,18 złotych;

- niespłacone odsetki umowne za opóźnienie w wysokości dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie naliczone od dnia następnego po dniu wyceny wierzytelności będącej przedmiotem umowy przelewu wierzytelności na powoda dokonanej wg. stany na dzień 24.11 2022 r. do dnia poprzedzającego dzień wytoczenia powództwa w EPU od kwoty pozostałej do zapłaty kapitału pożyczki w kwocie 308,68 złotych.

Stosowany przez wierzyciela pierwotnego wzorzec umowy nie zawierał zdaniem Sądu klauzul abuzywnych, a wysokość odsetek nie przekracza granic określonych w ustawie o kredycie konsumenckim. Pozaodsetkowe koszty kredytu nie przekroczyły zatem kwoty wyliczonej według art. 36a ust 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim w brzmieniu ustawy z daty jej zawarcia.

Mając na uwadze powyższe, powództwo należało uwzględnić.

Odnosząc się do zgłoszonego przez pozwaną wniosku o rozłożenia świadczenia na raty podnieść należy co następuje;

Uprawnienie przewidziane w art. 320 k.p.c. przysługuje sądowi w szczególnie uzasadnionych wypadkach, a więc w sytuacjach, w których ze względu na stan majątkowy, rodzinny czy zdrowotny spełnienie zasądzonego świadczenia byłoby dla pozwanego niemożliwe do wykonania lub w każdym razie bardzo utrudnione i narażałoby jego lub jego bliskich na niepowetowane szkody. Rozłożenie świadczenia na raty ma w szczególności na celu uchronienia pozwanego od postępowania egzekucyjnego poprzez umożliwienie mu wykonania wyroku w sposób dobrowolny. Chodzi tu o wypadki szczególnie uzasadnione, czyli takie, które w sposób ponadprzeciętny lub nadzwyczajny uzasadniają albo nawet nakazują zmodyfikowanie skutków wymagalności dochodzonego roszczenia. Ocena tych wypadków należy do sądu, jednak nie może mieć cech dowolności. Dlatego też konieczne jest oparcie jej na odpowiednich ustaleniach faktycznych / por. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 29 października 2020 r., I ACa 394/19, LEX nr 3118425/.

W tym miejscu należy wyraźnie podkreślić, że dla zastosowania moratorium sędziowskiego określonego w treści art. 320 k.p.c. istotna jest indywidualna sytuacja, w jakiej pozostaje określony podmiot (wnioskujący). Na tle rozpoznawanej sprawy pozwana nie dość, że nie zaoferowała żadnych dowodów na okoliczności istotne dla uwzględnienia wniosku, jak np. wykazanie szczególnej sytuacji majątkowej, uniemożliwiającej wyegzekwowanie zasądzonego świadczenia, to nawet w toku postępowania nie złożyła konkretnych twierdzeń na temat takich

okoliczności, w szczególności obrazujących jej rzeczywistą sytuację finansową.

W realiach przedmiotowej wezwano na pozwaną celem przesłuchania celem ustalenia jej stanu majątkowego i rodzinnego. Pozwana nie stawiła się na termin rozprawy i nie usprawiedliwiła sowojej nieobecności. Z uwagi na powyższe, brak było możliwości ustalenia jakim pozwana dysponuje majątkiem i jakie dochody / choćby nieregularne / uzyskuje pozwana i na co je przeznacza, co jest niewątpliwie warunkiem niezbędnym do uwzględnienia wniosku pozwanej.

O kosztach procesu orzeczono stosownie do art. 98 § 1 k.p.c.. Na wskazane koszty złożyły się: opłata od pozwu oraz koszty zastępstwa procesowego powoda.

Mając na uwadze treść art. 505 ³⁷ § 2 k.p.c. oraz fakt, że powód wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych i kosztów poniesionych przez powoda w elektronicznym postępowaniu upominawczym, Sąd uwzględnił koszty poniesione przez powoda w niniejszej sprawie oraz w elektronicznym postępowaniu upominawczym.

Sędzia W. W.